Reforge Blog

Soms is het leuk of goed om wat van je af te schrijven. Een gesprek, een situatie, een ervaring. Niet bedoeld om te kwetsen, wel bedoeld om de vinger op de zere plek te leggen. En altijd geschreven om te delen met een toevallige lezer. 

 Time to get out of that infra box!  

2019, 9 april
Laatst kreeg ik goede feedback op mijn profiel. ‘Je bent wel erg infra georiënteerd’. Nu is het maar net welke definitie je aan infra hangt. En welk label je opdrachtgever aan jouw opdracht geeft. Tijd voor wat onderzoek.

"Binnen de ICT wordt de term "IT-infrastructuur" gebruikt voor de verzameling voorzieningen die nodig is voor het transport van digitale signalen die gegevens bevatten. Hieronder vallen alle fysieke en technische middelen die het (foto)elektrische signaal (als gegevensdrager), verplaatsen, verdelen en routeren.
IT-infrastructuur is een deelverzameling van de ICT-infrastructuur. Deze laatste omvat (naast transporteren) ook het aanmaken, weergeven, wijzigen, opslaan, verwerken, beveiligen en beheren van data".


In de praktijk ben ik daarmee geen typische ‘infra’ man. Ik weet er een hoop van maar ik werk vanuit de business, vanuit de klant, om ervoor zorgen dat applicaties en informatiestromen gaan en blijven werken. Een van mijn grote opdrachtgevers benoemde alles ‘onder’ de applicaties ‘infrastructuur’. En zo is dat misverstand dus in de wereld gekomen.  

 Schaap met vijf poten

2019, 15 maart 
Ik hou van afwisseling. Als trots eigenaar van een T-profiel vind ik het belangrijk om de ‘poot’ van de ‘T’ zo breed en diep mogelijk te ontwikkelen en de horizontale ligger zo breed mogelijk te houden.

Daar hoort het bouwen van websites bij. Op een iMac, sinds kort met Blocapps als editor. Een website bouwen is een niet te onderschatten taak. Je ziet het verschil tussen een site die met aandacht en zorg is samengesteld en sites die met Joomla of WordPress in elkaar zijn gerammeld. ‘Kijk, ik heb deze template gedownload en geïnstalleerd, ziet er gelijk heel professioneel uit, toch?’. Ja, en nu de content nog. Hoe schrijf je op wie je bent, wat je kunt en vooral de vraag voor wie en waarom je het opschrijft. Daar kan ik de plank aardig misslaan want ik ben nu eenmaal geen webmarketeer. Wil je als bedrijf dat echt goed doen dan huur je een professional in.

Toch denk ik een eind te komen. Ik zie links en rechts bekenden die vast zijn gelopen op Joomla/WordPress of content vol taal, stijl en typfouten publiceren.

Mocht u op onze website fouten tegenkomen, laat mij dat dan even weten. Een kop koffie of thee zal de dankbare beloning zijn! 

 Specialist of Generalist?

2019, 12 maart 
Ongeveer 2700 jaar geleden schreef de Griekse dichter Archiloch: “De vos weet van veel zaken, de egel weet een groot ding’. Daarmee was Archiloch zijn tijd ver vooruit want het sluit perfect aan op de huidige discussie wat beter werkt: “Specialisten of Generalisten”? 

Reforge werkt aan de hand van het T-profiel: “Wij weten van vrijwel alle zaken voldoende en van sommige onderwerpen weten wij heel erg veel".  

 "Wat vind jij hier nou van?"  

2018, 30 november 
Op een koude zaterdagochtend was ik even langs bij een bevriend accountant. We zaten in zijn kantoor en opeens wenkt ie mij naar zijn kant van het bureau. “Kijk eens mee”, zegt hij terwijl hij zijn Outlook mail opstart. Er gaat anderhalve minuut voorbij, dan een foutmelding. “En nu doe ik het nog een keer en dan werkt het wel”. En inderdaad, na nog eens ruim een minuut wachten start Outlook dan eindelijk op. De automatisering van zijn kantoor blijkt op servers te draaien in een miniatuur datacenter van zijn IT-leverancier. We hebben het over kwaliteit en service gerichtheid. “Meestal sturen ze een stagiaire, eentje van een MBO IT-opleiding uit de buurt. Aardige jongens maar door ze alleen te sturen zonder enige begeleiding leren ze niet veel”. Ze worden wel voor het volle pond doorgefactureerd, vertelt hij. Eentje is zes keer langs geweest omdat hij vijf keer de verkeerde monitorkabels had meegekregen. Hoe moeilijk kan het zijn als je een goede inventarisatie en intake doet? Dat leren ze daar niet, zegt deze accountant over zijn IT-leverancier (een kleintje uit de regio). We weten allebei heel goed dat kleine en grote IT-bedrijven stagiaires en net afgestudeerde medewerkers inzetten als volwaardige medewerkers. Het maakt deel uit van hun verdienmodel. En eerlijk is eerlijk, de goede komen echt wel bovendrijven. Maar wel ten koste van de klanten, die er het volle pond voor betalen. En 3 minuten wachten tot je Outlook is opgestart, dat is echt niet van deze tijd. Wees lief voor de stagiaire maar wees hard en zakelijk naar degene die de stagiaire het bos instuurt. 

 Onder in de IT-markt

 2018, 2 november 
"Maar hoe ga je je dan onderscheiden? Er zijn honderden van dat soort bedrijfjes. Wat voegen ze toe? Ze verkopen wat abonnementjes en wat serverruime in een datacenter en dat is het dan”, was de reactie van een van mijn beste vrienden toen ik hem afgelopen zomer vertelde dat ik een tijdje mee ging draaien in een regionaal IT-bedrijfje, dat het MKB voorziet van VoIP en IT-oplossingen.
Voordat ik kon reageren gaf hij zelf het antwoord al. 'Weet je, een tijdje geleden moesten wij van onze leverancier overstappen van Citrix naar VMware. En daar hebben we nog last van. Leuk hoor, maar ze waren wel vergeten om de templates en fonts mee te verhuizen dus konden we opeens geen barcodes meer printen. En die printer was er ook niet meer. Ja, hij stond er wel maar we konden er niet meer bij'. Ik gaf hem aan dat dat het verschil is tussen een leverancier die weet wat hij doet, een goede intake doet, werkt met checklists, testen en een oplevering en een bedrijf dat maar een dotje doet. Maar hij was nog niet klaar.

'Ook met VoIP ging het niet goed, ik heb een iPhone als schaduw telefoon en dat werkte ook niet meer. Volgens de leverancier de schuld van Apple omdat ze OSX steeds veranderen, ze konden er zelf niets aan te doen, ik moest wachten op een patch. Maar ik had de handleiding gelezen en vroeg ze tot twee keer toe om de ‘push call' functie aan te zetten. En toen werkte het natuurlijk wel!’.

De uitsmijter volgde na een stilte. 'Weet je, het is nou de tweede keer al. Toen we van onze eigen server naar Citrix gingen hadden we precies dezelfde problemen. Maar ja, nu gaan ze rekeningen sturen om problemen op te lossen die ze zelf hebben veroorzaakt en die stuur ik terug. Zij wilden overstappen van Citrix naar VMware, ik niet'.

Omdat we elkaar al 33 jaar kennen, waren we het al snel eens. Het onderscheidend vermogen van ieder bedrijf ligt niet in de aangeboden diensten maar in de kennis en kunde van de mensen.
----
Deze blog schreef ik in juli 2018 en is een getrouwe weergave van het gesprek dat echt heeft plaatsgevonden. Overigens heb ik eind oktober 2018 mijn onbetaalde werkzaamheden voor dat andere IT-bedrijfje beëindigd. Onbetaald, het was voor Reforge een investering in tijd om te zien of er aan de onderkant van de IT-markt een markt is voor professionalisering en planmatig werken. Maar dat is er niet. Ik heb het in ieder geval niet gevonden. Ze doen inderdaad maar een dotje ... 

 Netwerken, bemiddelaars en franchisers

 2018, 23 augustus
Als ondernemer is je netwerk van levensbelang. Wat startende ondernemers door schade en schande ondervinden is dat ieder netwerk aan veroudering onderhevig is. Netwerken moet je voortdurend bijhouden en waar mogelijk verbeteren en uitbreiden. Netwerken is een kunst en een gave en ik heb grote bewondering voor mensen die hun netwerken schijnbaar achteloos bijhouden.

Gedurende zo'n dertig jaar werken heb ik netwerken opgebouwd, afgebroken of gewoon zien verdampen. Netwerken zijn vaak regio of branche gebonden. Verhuizen en/of van baan veranderen maakt dat een netwerk opeens veel minder voor je kan betekenen. Of een netwerk raakt versleten. In het onderwijs is bijvoorbeeld de gemiddelde leeftijd van het personeel zo'n 55 jaar. Na zes jaar hard werken besef je je dan opeens dat je in 2004 de ene afscheidsreceptie na de ander aan het aflopen bent. Je netwerk is massaal met de VUT of pensioen aan het gaan. En de opvolgers doen per definitie geen zaken met je, die brengen gewoon hun eigen netwerk mee.

Als je niet wilt of kunt netwerken dan heb je als zelfstandige de keuze uit twee opties om aan het werk te komen en te blijven. Via bemiddelaars en franchisers. Maar misschien kan je dan toch beter gaan uitkijken naar een vaste baan ...

Recruiters of bemiddelaars bellen mij al jaren plat. Als potentiele opdrachtgever en als potentiele kandidaat. Uitzonderingen daargelaten heb ik geen warm gevoel meer bij dit soort bureaus. Dat komt vooral omdat recruiters onder hoge druk, in een moordende concurrentie met andere bureaus en binnen een hele korte tijd opdrachtgevers moeten voorzien van een aantal geschikte kandidaten. Vaak krijgt zo'n opdrachtgever door minstens 6 - 8 bureaus twee tot drie kandidaten aangeboden. Dat betekent dat er door de bank genomen tenminste nog zo'n 20 mensen worden benaderd. Die allemaal binnen een dag tijd een actueel cv, een uurtarief (meestal te laag) en een motivatie op moeten hoesten. En dat is de makke, als potentiële kandidaat trek je een hele snelle sprint waarna het eindeloos wachten is op een reactie. Die in de meeste gevallen uitblijft. Er volgt geen reactie of alleen een kort mailtje dat er een beter geschikte kandidaat tussen zit. En natuurlijk bel je in het begin na maar na verloop van tijd realiseer je je dat dat geen enkele zin heeft.

Dit systeem heeft tenminste drie nadelen: het is niet zoals ik zelf met mensen omga, het demotiveert in hoge mate en je hebt geen idee waarom je niet werd uitgenodigd voor een gesprek. Is het je cv, zijn het je kwalificaties, is het je pasfoto of gewoon je leeftijd? Of alles bij elkaar? In ieder geval vind ik het lastig om bureaus en bedrijven die niet of vrijwel niet terugkoppelen serieus te nemen, met alle respect voor degenen die daar wel hun best voor doen.

Een bemiddelaar waarmee ik een goede relatie heb kunnen opbouwen, klaagt daar overigens ook over. Er volgt vrijwel nooit feedback. Het valt hem ook op dat bedrijven angstvallig blijven zoeken naar kandidaten die op papier al helemaal moeten passen. Er wordt niet meer geïnvesteerd in mensen, er wordt niet meer naar persoonlijkheid en ervaring gekeken, de checklist moet alle vinkjes bevatten en anders niet. Toch is het jammer, een bemiddelaar vangt gemiddeld tussen de 15 en 25% van je uurtarief gedurende de looptijd van de opdracht en een beleefde terugkoppeling is dan toch wel een soort van minimale dienstverlening.

Een tweede soort bedrijven dat je tegenkomt zijn de franchisers. Zelf word ik ongeveer 1 tot 2 per jaar gevraagd toe te treden tot zo'n illuster gezelschap.

Een normaal samenwerkingsverband kenmerkt zich door een win-win situatie. Ik ben bijvoorbeeld goed in mijn werk als project of change manager. Klussen waar ik voor word ingehuurd, lopen meestal goed af en iedereen is tevreden. Op tijd, op maat en binnen budget. Als ik een partij tref die goed is in het binnenhalen van klussen, dan doe ik die klussen met veel plezier en draag ik met liefde en hetzelfde plezier een percentage van mijn omzet af aan deze partij. Win-win, voort wat hoort wat. Het wordt anders als het een franchiser betreft. Een franchiser wil namelijk dat je jezelf eerst exclusief in de kleuren van de franchise spuit en dat je vervolgens een vast bedrag per maand/jaar en een afdracht over jouw totale omzet aan de franchise overmaakt. Dus ook over de omzet die je buiten de franchise om zou realiseren. Vaak zitten er ook nog allerlei clausules in voor wat betreft opleidingen die je zelf moet betalen en clausules die je in ieder geval tijdelijk beperken in je ondernemerschap.

Wat levert een franchise je dan op zal je vragen. In het meest gunstige geval een interessante propositie, goede methodieken en soms zelfs een eigen bemiddelaar die voor je aan het zoeken slaat. Maar even snel gerekend kost een franchise je meestal tussen de 10 en 20 procent van je totale omzet per jaar plus 1.250 tot 5.500 euro aan vaste kosten (want: promotiefilmpje, visitekaartjes, trainingen, e-mail).

Mocht je door de franchise direct tot over je oren in het werk belanden dan ben je een hele baas! Meestal is de franchise echter gebaseerd op het uitgangspunt dat je binnen je eigen netwerken je eigen acquisitie gaat doen en dan ben je in feite terug bij af. Stel je daarom altijd de vraag wat een franchise toevoegt aan jou als ondernemer en beschouw een franchise niet als een reddingsboei. Voor je het weet ben je jezelf aan het verkopen met het clubshirt van een ander aan en betaal je daar ook nog eens voor.

Mij is overigens opgevallen dat franchises op het vlak van consultancy en projectmanagement en in het algemeen coaching en management veel verloop hebben, maar ook hier geldt dat de uitzondering de regel bevestigt. Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die het prima naar zin hebben en er een boterham mee kunnen verdienen.

In feite is er voor een echte ondernemer maar een ding ontzettend belangrijk. Een goed netwerk. Of zoals de Business Club Moerdijk stelt: '1 netwerk is geen netwerk'. Netwerken zijn dynamische dingen, ze ademen en vibreren, veranderen en muteren. Hou je netwerken goed in de gaten, verzorg ze, knuffel de leden en blijf een actief onderdeel van je netwerken. Kijk waar je anderen kunt helpen want daarmee help je jezelf. Goede zaken!